گردشگری روستایی در دهه‌های اخیر به‌عنوان ابزاری کارآمد برای ایجاد اشتغال پایدار، درآمدزایی و کاهش مهاجرت روستاییان مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش با هدف اولویت‌بندی شش روستای هدف گردشگری استان لرستان (گوشه شهنشاه، سنگ‌تراشان، رباط نمکی و سه روستای دیگر) با در نظر گرفتن سه شاخص اصلی اقتصادی، اجتماعی-فرهنگی و زیست‌محیطی طراحی شده است. این پژوهش نه تنها به دنبال رتبه‌بندی روستاهاست، بلکه تلاش دارد با تحلیل علمی، الگویی راهبردی برای تخصیص منابع محدود به مکان‌هایی با بیشترین تأثیر در توسعه منطقه‌ای ارائه دهد. جامعه آماری این پژوهش شامل ۱۰ نفر از کارشناسان خبره اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان لرستان بود. داده‌های اولیه از طریق پرسشنامه‌های طراحی‌شده مبتنی بر شاخص‌های استخراج‌شده از منابع معتبر گردآوری شد. برای سنجش پایایی متغیرها از آزمون آلفای کرونباخ استفاده شد که نشان‌دهنده همگنی مناسب گویه‌ها بود. سپس برای ارزیابی تفاوت معناداری بین اولویت‌ها و رتبه‌بندی نهایی روستاها، آزمون فریدمن در محیط نرم‌افزار SPSS اجرا شد. نتایج پژوهش نشان داد که روستای گوشه شهنشاه با کسب رتبه نخست در ابعاد اقتصادی و اجتماعی-فرهنگی، به‌عنوان اولویت اصلی برای تبدیل به روستای هدف گردشگری شناخته می‌شود. در بعد زیست‌محیطی این روستا در اولویت دوم قرار گرفت که نشان‌دهنده توازن نسبی آن در میان معیارهای پایداری است. پس از آن، روستاهای سنگ‌تراشان و رباط نمکی به ترتیب در رتبه‌های دوم و سوم قرار گرفتند. این رتبه‌بندی نه‌تنها برتری یک روستا را مشخص می‌کند، بلکه الگویی سلسله‌مراتبی را برای توسعه هماهنگ گردشگری در سطح استان ترسیم می‌نماید.