در این پژوهش، مدل ریزمقیاسنمایی SDSM بهعنوان ابزار تحلیلی برای پیشبینی متغیرهای دمایی و بارشی شهر خرمآباد در دورهی آتی (۲۰۱۶–۲۰۴۵) بهکار گرفته شده است. دادههای پایه مورد استفاده در این تحلیل شامل مقادیر روزانهی دما و بارش ایستگاه سینوپتیک خرمآباد، اطلاعات NCEP و سناریوی H3A2a طی دورهی ۱۹۸۶–۲۰۱۵ بوده است.
پس از انجام آزمون شاپیرو- ویلک جهت تأیید نرمالبودن دادهها، نتایج تحلیلها حاکی از آن است که میانگین سالانهی دما در دورهی پیشبینیشده نسبت به دورهی پایه، با افزایش قابل توجهی روبهرو خواهد شد .علاوه بر این، بر اساس شاخص دمای مؤثر استاندارد (SET) و خروجیهای نرمافزار RayMan در ساعت ۱۵:۳۰، مشخص شده است که بهترین زمان برای فعالیتهای اکوتوریستی در خرمآباد طی دورهی آتی، به فروردین ماه منتقل خواهد شد. همچنین، ماههای مهر تا اسفند در محدودهی دمایی گرم تا خیلی خنک قرار خواهند گرفت، که از نظر شرایط اقلیمی، برای گردشگری و فعالیتهای طبیعتگردی مناسب ارزیابی میشوند.
این جابجایی فصلی از نیمهی اول سال به نیمهی دوم آن، در مقایسه با دورهی پایه، نشاندهندهی تأثیر مستقیم تغییرات اقلیمی بر الگوهای اکوتوریسم منطقه است. این روند ضرورت توجه بیشتر برنامهریزان و تصمیمگیران به تغییرات آبوهوایی و تدوین راهکارهای مناسب جهت مدیریت این تحول را برجسته میکند. اتخاذ سیاستهای پایدار در زمینهی گردشگری، برنامهریزی شهری و مدیریت منابع طبیعی میتواند نقش مهمی در کاهش اثرات منفی تغییرات اقلیمی و بهرهبرداری بهینه از فرصتهای ایجادشده ایفا کند.