پرنده‌نگری، به عنوان یکی از شاخه‌های متعهدانه طبیعت‌گردی، رویکردی بدیل برای گردشگری انبوه و ناپایدار محسوب می‌شود. این فعالیت نه تنها زمینه‌ساز بهره‌وری اقتصادی جوامع محلی از طریق بهره‌گیری خردمندانه از بوم‌سازگان‌هاست، بلکه با ایجاد انگیزه معیشتی، آنان را به حافظانی فعال برای این عرصه‌های ارزشمند تبدیل می‌کند. با توجه به استقبال فزاینده از تورهای پرنده‌نگری، به‌ویژه در میان قشر تحصیل‌کرده و علاقه‌مند به مشاهده پرندگان در زیستگاه‌های طبیعی، سرمایه‌گذاری برای توسعه و تقویت زیرساخت‌های این حوزه می‌تواند موجب رونق اقتصادی و خلق گردش مالی قابل توجهی شود. این پژوهش با هدف تعیین دوره‌های آسایش اقلیمی برای فعالیت پرنده‌نگری در ایستگاه سینوپتیک خرم‌آباد طی یک دوره آماری بلندمدت (۱۴۰۱-۱۳۷۰) انجام شده است. در این راستا، شاخص زیست‌اقلیمی دمای مؤثر استاندارد (SET) با به‌کارگیری نرم‌افزار RayMan و با استفاده از پارامترهای متغیرهای اقلیمی شامل دمای هوا، رطوبت نسبی، میزان ابرناکی، سرعت باد، فشار بخار و دمای تابشی محیط محاسبه گردید. یافته‌های تحقیق در مقیاس روزانه نشان می‌دهد که مطلوب‌ترین بازه‌های زمانی برای حضور اکوتوریست‌ها در منطقه مورد مطالعه، از ۷ اردیبهشت تا ۳ تیر و نیز از ۱۰ شهریور تا ۱۸ مهر است که شرایط آسایش اقلیمی در آن برقرار می‌باشد. همچنین، بازه‌های زمانی ۱۳ تا ۶ اردیبهشت و ۹ مهر تا ۱۹ آبان به عنوان روزهای با شرایط «قابل تحمل» و با حساسیت حرارتی در محدوده «خیلی خنک» شناسایی شدند. در نهایت، نتایج این مطالعه مؤید آن است که آموزش مفاهیم پایه اکوتوریسم و توسعه و ارتقای زیرساخت‌های تخصصی از ارکان اساسی برای موفقیت و ارتقای برنامه‌های پرنده‌نگری در منطقه به شمار می‌آیند.